"فکر فردا!" – پاسخ به غزل دوکتور اسداله حیدری
ایـکــــه گـــــــــوئی یک زمانی آسـتـانـی داشـتی
"در مـیـــان سـنـبـل و گــُــل آشــیــانـی" داشـتی
من نگـویــم داغ قـلبـت نــه ز درد غـربت اسـت
من نگــویـــم نـه بـه قــــربـت دوسـتـانـی داشـتی
من نه منکـــرکــانـدرون قـلـب زارت ای عـزیـز
از هــجـوم داغ هـجـرت گــلـْـسِــــتـانـی داشـتی!
شک ندارم اهـل فـضل و اهــــل عـلـم و هـمّـتـی
من نگـــویــم درفــضـیـلـت نـــه مکـانـی داشـتی
لیک گــویم چـونکـه اکـثـــربـی سـواد و خاکسار
کـم مـؤثـــردر پــوهـنـتـــون گـربـیـانـی داشـتی!
من نگـویـم از تـوان و کـــار مـردم در قــــدیــم
ســرزمـیـنـت از تـمـــدن نـــه نـشـــــانی داشتی
من نگـــویـم سـرزمـیـنـت بی تـمدن بـوده است
یـا نـه بـلــخ و قــنـــــدَهــــار و بـامـیـانی داشتی
لـیک گــویــم هـــر تـمـدن در نهــایـت بـی بـقــا
گـرنـه ازعـدل وز مــروّت ســاخـتـمـانی داشتی
اکثر خلق نان و سقف و یک پشیزی هم نـداشت
هرچه ثروت هرچه قـدرت دو سـه خانی داشتی
خـلـق مسکـیـن ازفـقــیـری تـار و مار و دربـدر
شـــه درون قـصــــر طــلا ّ خـانــَــدانـی داشتی
کـاخ ومـسـجـد درکـنـــارکـلـبـه هـای کــاه گــِلی
افــتـخـارت ایـنکــه چـیـــزی یک زمانی داشتی
مـردمـانـت زیـرپای دیـو دولـت صـبـح و شــام
ازگـــذشــــتــه تـا بـه حـالا صــد فـغـانی داشتی
چه شهـنـشه ، چه خـلـیـفـه ، چه امیروچه رئیس
هــرکـــدامـش زیـــر پـایــــش عـامـیانـی داشتی
ازطـبـیـعـت صـحـن عالم جـمله یکسرخوش نما
تـو نـه تـنها کـوه ودشـت وکـهـکــشـانـی داشـتی
رودِ کـابـل ، راهِ سـالـنگ ، باغ بابـر کی بکار؟
از فــقـیـــری گــرنـه مـردم آب و نـانـی داشـتی
مِلک به چنگ مالکـین وفکـربه چنگ قـشـردین
کی توان گـفـت جـمع مـردم ایـن و آنی داشتی؟
حـل مشکـل اینکه سازی مِلکِ مالک مشـتـرک
انـدریـن ره بـِـه کـه کــوشـش تـا تــوانی داشتی
مثـل(حکمت) کـن تو فکـرنسـل فردا "حیدری"
از چــــه گـــوئی یـک زمـانـی آسـتـانـی داشتی
* تمیم (حکمت) مصلح -- "ملبورن" ، استرالیا (مارچ ، 2007)